Menu Zamknij

WIELKI POST – CZAS ŁASKI

Moi Drodzy,

 

Liturgia Środy Popielcowej wprowadziła nas w okres Przygotowania Paschalnego, czyli Wielkiego Postu. Już samo stwierdzenie „POST” wzudza w nas dość mieszane uczucia…. a co dopiero „WIELKI”…

Popatrzmy na ten czas z innej nieco perspektywy…

Siedząc w teatrze zastanawiam się, co kryje się za kurtyną? Jaki jest wystrój sceny, jacy aktorzy, jakie bogactwo rekwizytów… Kiedy kurtyna opada, moim oczom ukazuje sie cały kunszt i piękno spektaklu. Podobnie jest z nazwą „Wielki Post”. Za nią kryje się krynica Łask Bożych. Dusza pragnąca bliskości Boga traktuje ten czas, jako ożywczy deszcz w czasie spiekoty. Znękana i oschła zaczyna życ mnogością pieknych, tradycyjnych nabożeństw Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali… Zanurzając się w Misterium Męki Pańskiej nie odczuwamy strachu, jedynie niezwykle wielkią Miłość, jaką Bóg nas obdarzył. Tak wielką, że czasem czujemy ściskanie w gardle, które jest przyczyną wielkiego wzruszenia. Co więcej, uczestnicząc w tych nabożeństwach otrzymujemy płynące z nich łaski!

Wielki Post prowadzi nas prosto do Najważniejszego Aktu Bożej Miłości – do Zmartwychwstania.

Przeżywanie Wielkiego Postu bez odniesienia do faktu, że Pan Jezus powstał z martwych, jest po prostu bezcelowe. Wchodząc w Wielki Post zmierzamy do światła Zmartwychwstania.

 

Wasz proboszcz